Historie

Boksschool BAV-FRISIA is opgericht in 1933 door Johan Poelsma.

bokssport

Albert Groen

Zijn grootste faam heeft hij verworven als trainer, maar ook hij is wedstrijdbokser geweest. Dat was vooral in de oorlogsjaren, met Frisia-oprichter Johan Poelsma aan de ring. Groen trof het daarmee wel en niet. Het waren vooral de jaren waarin Frisiaan Johan van der Meulen schitterde, als tweevoudig kampioen van Nederland.  Dat was aan het begin van de bezetting en kort erna. Bij zo iemand blijven de anderen vanzelf in de schaduw.
In de Leeuwarder Courant uit die tijd staan berichten waarin we Albert Groen als bokser een beetje leren kennen. Zo staat er in de krant van 21 mei 1941 een uitgebreid verslag van de eerste openbare bokswedstrijden in Hotel Spoorzicht. Zo’n 500 mensen komen kijken, de voorzitter van de Nederlandse Boksbond spreekt er een welkomstwoord uit. Albert staat die avond tegen ene v.d. Hengel, van Boks,-en Atletiekvereniging Olympus (Sneek). Over die partij schrijft de krant:

“Opmerkelijk was weer dat van deze twee halfzwaargewichten de Sneeker aan de techniek de meeste aandacht schonk. Groen ontpopte zich weliswaar als een moedig bokser, doch fraai werk leverde hij niet. Hij zocht het o.i. te veel in de clinch, blijkbaar probeerend daarmee een goed aantal punten te behalen. Dit gelukte hem evenwel niet omdat de Sneeker, wanneer de beide boksers los van elkaar stonden, in staat was enkele goede treffers te plaatsen. Het resultaat was onbeslist.”
Het jaar daarop zijn er ook enkele wedstrijden, maar dan is hij ook al lid van de Technische Commissie, samen met E. Venema, J.Muiser en R. Hoekstra. Dan is de overgang van bokser naar trainer begonnen.

bav frisia3

Albert Groen. Hij kijkt naar Eppie van Houten, wedstrijdbokser van BAV Frisia. Daar was Groen trainer. Behalve Eppie en zijn legendarische broer Lolle en Rudi Koopmans heeft Albert Groen generaties boksers getraind. Dat was vooral bij BAV-Frisia in Leeuwarden

bav frisia2

Albert Groen was toen net trainer geworden. Hij volgde Johan Poelsma op, die de oprichter was.  In deze tijd, de  late jaren ’50, is deze foto gemaakt. Misschien begin ’60. Dit was op de vierde locatie van boksschool BAV-FRISIA in de monnikenmuurstraat te Leeuwarden.

bav frisia1

Rudi Koopmans

“30 januari 1948 was een heuglijke dag in huize Koopmans aan de Oostkade in Leeuwarden. De achtste telg kwam ter wereld; een gezonde jongen!
Amper was er het eerste levensteken of het huis liep vol. Geert, Tinus, Rennie, Anneke, Nanne, Bernhard en Joke verdrongen zich bij het kraambed van moeder om hun nieuwe broertje te bewonderen.
Vader Koopmans maakte de naam van de nieuwkomer bekend: Rudolf! De traditionele beschuit met muisjes werd voor de dag gehaald en door Geert, de oudste van het gezin, verdeeld. Daarna stuurde vader Koopmans de kinderen de straat op, waar ze het blijde nieuws wijd en zijd bekend mochten maken. De jubelstemming duurde de hele dag, maar daarna ving het dagelijkse leven weer aan.

Rudy’s jeugdjaren in Leeuwarden, kameraadschappen met onder meer Wiekie Akkerman, Lolle van Houten en Flip Krikke. Dan de verhuizing naar Amsterdam, trainen bij Nelis Bisschop. Moeizame liefdesrelaties. Prof worden, titelgevechten, afscheid. Een logische levensloop met uiteraard mooie beschrijvingen van zijn wedstrijden.

Rudi Koopmans in de ring voor boksschool BAV – FRISIA, samen met Albert Groen.

Groen heeft generaties boksers onder zijn hoede gehad, overwegend bij Frisia met Rudi Koopmans en Lolle van Houten. In de oorlogstijd bokste hij zelf wedstrijden, in de halfzwaargewicht klasse.

rudy koopmans

Een stukje uit het hoofdstuk over de wedstrijd om de wereldtitel,

Los Angeles 1980:“Weer wilde Rudy de tactiek van het bewegen volgen, maar toen gebeurde er iets dat niet in het trainingsschema stond. Moestafa haalde uit en met een korte knik van zijn hoofd schampte hij Rudy’s wenkbrauw. Hard genoeg om een flinke open wond te veroorzaken. Het bloed sijpelde over zijn gezicht. Er ging een siddering door Rudy heen.
“Dit niet. In Godsnaam niet zo! Mompelde hij. In de hoek keek Henk Rühling naar de fikse wond tussen het ooglid en de wenkbrauw.
“Kunnen we nog wel iets aan doen, Rudy,” riep hij vertwijfeld uit. Dokter Delucca veegde wat bloed weg en schudde zijn hoofd. Rudy had het gevoel of de bodem van de boksring onder zijn voeten wegzakte.”

Rudi Koopmans in 1979

Rudi Koopmans (Leeuwarden, 30 januari 1948) is een voormalig Nederlands bokser.

Koopmans bokste in 1977 voor het eerst om de Europese titel in het halfzwaargewicht. Hij verloor van de Italiaan Aldo Travesaro. Een jaar later versloeg hij Travesaro wel. Tot 1984 bleef hij in tien partijen waarin hij werd uitgedaagd overeind. In 1984 verloor hij echter door opgave de titel aan de Fransman Richard Caramanolis. Op 28 november 1980 bokste Koopmans om de wereldtitel tegen de Amerikaan Eddie Mustafa Muhammad. Het werd een kansloze missie. Al na drie ronden staakte de scheidsrechter de match omdat verder boksen voor Koopmans onverantwoord was, een zogenaamd ‘technisch knock-out‘. Volgens Koopmans had hij een kopstoot van zijn tegenstander gekregen.

Op 15 november 1982 won hij van Alex Blanchard het gevecht om de Europese titel in het halfzwaargewicht in het Sportpaleis Ahoy Rotterdam.

rudy koopmans3

Na de verloren Europese titel in 1984 stopte Koopmans met zijn professionele carrière maar hij bleef actief in de sportschoolwereld. In 2015 werd hij benoemd tot erelid van de Nederlandse boksbond (NBB).



Lolle van Houten

Van Houten bokste gedurende een periode van zeventien jaar nationale en internationale wedstrijden. Hij won twee nationale titels (1965 en 1970) en ontwikkelde zich vooral tussen 1965-1975 tot een der beste zwaargewichten van Europa. Hij kwam in verschillende landen uit voor Nederland, was lid van het nationaal boksteam en nam in eigen land deel aan verschillende toernooien.

Hij werd in 1944 geboren als de laatste in een gezin van tien kinderen. In navolging van enkele oudere broers ging hij naast zijn werk als stratenmaker trainen bij Boks,– en Atletiekvereniging Frisia, in 1933 opgericht door Johan Poelsma. Ook generatiegenoot Rudy Koopmans (1948) trainde hier. Van Houten trouwde jong en kreeg drie kinderen.

In 1965 versloeg hij de destijds veelvuldig Nederlands kampioen Eddy Kiks, zoon van de drievoudig Nederlands kampioen Jan Kiks, tijdens de halve finale in het Amsterdamse hotel Krasnapolsky. Ook in de finale in de Rotterdamse Rivièrahallen tegen Joop Walda liet hij zijn typische stijl zien: snel, technisch scherp, en een sterke conditie. Daarmee won hij, voor een publiek dat voor een groot deel uit Friezen bestond. De Leeuwarder Courant kopte de dag na de wedstrijd: ‘Fries verrast bokswereld’.

In 1970 behaalde van Houten mede dankzij Cambuur-trainer en oud-bokser Jan Bens voor de tweede keer de nationale zwaargewichttitel. Hij won de finalepartij van Hennie Thoonen. Vooral hierna nam Van Houten deel aan internationale wedstrijden.

Na enkele zware knock outs in de jaren ’70, sloot van Houten zijn bokscarrière af. Hij ontwikkelde zich in deze tijd tot het gezicht van de Leeuwarder beveiliging. Hij werkte als portier aan verschillende ‘gevaarlijke deuren’. In de jaren ’80 trok hij zich terug van de ‘deur’, nadat zijn oudste zoon bij een verkeersongeluk om het leven was gekomen. Hij begon zijn eigen sportschool ‘Lolle van Houten’, waar fitness en bodybuilding centraal stonden. Hijzelf werd daar de wandelende reclame van.

Van Houten was een veelzijdig sportman. Naast het boksen en bodybuilden reed hij twee keer de Elfstedentocht (1963 en 1986) en liep hij marathons.

In 1970 liep hij met plaatsgenoot en bokser Piet Rozendaal over de pas geopende Ketelbrug, van het Leeuwarder café Don Quichotte naar het gelijknamige etablissement in Amsterdam. De zogeheten ‘Ketelbruglopers’ haalden met hun tocht van 181 km de nationale televisie en verschenen in Van Gewest tot Gewest.

boksgala leeuwarden

lolle van houten2

Lolle van Houten, de man die bij Frisia bokste. Logisch dat hij er was. Hij hield van boksen, trainde onder Albert Groen en haalde dankzij deze trainer zijn eerste Nederlandse titel zwaargewicht. Dat was in 1965.
Zijn broers trainden ook bij Frisia. Zijn neef Tinus van Houten ook. Er waren ook wel andere boksscholen, maar Frisia had de naam. En daar hadden ze Albert Groen natuurlijk. Dat maakte nogal een verschil. De andere boksscholen, zoals Fekkes, die waren ook wat breder. Deden er andere sporten bij. Bij Frisia was het in de jaren ’50 alleen boksen. En ondersteunend, werken met gewichten. Dat bracht Albert Groen erin.

lolle van houtenDe foto toont Lolle in 1965, toen hij voor de eerste keer Nederlands kampioen zwaargewicht was. Hij trainde toen al jaren met gewichten, die door zijn broer Eppie in elkaar gelast werden. In 1970 kwam de tweede titel.

 

 

 

 

 

 

 

Boek over Lolle van Houten

bokser pur sang

Te bestellen bij Hoekvrouw.nl

Wiekie Akkerman

rudy koopmans2

“Wiekie begon zijn bokscarrière bij de Leeuwarder boksvereniging BAV Frisia, samen met zijn boezemvriend Rudy Koopmans. Beide jongens volgden trouw de trainingen van de heer Groen, ook al ging het er soms ruw aan toe. Mede door de komst van zwaargewicht Lolle van Houten, die ook zijn entree in de bokswereld had gemaakt. Wiekie Akkerman begon samen met Rudy Koopmans wedstrijden te boksen, maar hield het na zeven partijen voor gezien.”
“Het zou tien jaar duren voordat Wiekie Akkerman de smaak van het boksen weer te pakken kreeg. Hij was inmiddels tien kilo zwaarder en maakte z’n opwachting bij ‘Ome Roel Scholten’, in zijn tijd een zeer technische bokser, die op de Tweebaksmarkt een eigen boksschool had opgericht.”
“Wiekie maakte naam, ook omdat hij de meeste wedstijden op KO besliste. Veel jongens uit het Noorden wilden niet meer tegen Akkerman uitkomen […].”
“Omdat Akkerman steeds meer last van blessures kreeg, stopte hij later met boksen.

bav frisia